കുമ്പസാരം

അന്തിമേഘങ്ങള്‍ വന്നു
താണു വണങ്ങിയിരുന്നു,
തുഞ്ചാനത്തൊരു ഒറ്റക്കണ്ണന്‍
നക്ഷത്രം വഴികാട്ടിയിരുന്നു.

അള്‍ത്താരയില്‍
രക്തമൊലിച്ചിറങ്ങുന്ന
മുറിപ്പാടുകളുമായി
നിന്നിരുന്നവനേ,
നിന്നെ സ്നേഹിച്ചു മതിവരാതെ
ഒരു മെഴുകുതിരിപോല്‍ ഉരുകി
പിന്നെ കണ്ണിലെ തീകെട്ടുറഞ്ഞു ഞാന്‍

ഒരു നിമിഷത്തെ രണ്ടായി പകുത്ത്
രണ്ടാം പകുതിയില്‍
ആ നാലറകളുള്ളകുമ്പസാരക്കൂടിനു മുന്നില്‍
മുട്ടുകുത്തി മുഖം കുനിച്ചു പറയുന്നു,
വെറുപ്പാണ്
അതേ അളവില്‍ ആവശ്യവുമാണ്.

സ്വയം തെളിഞ്ഞുഇറങ്ങി വരുമ്പോള്‍
അറിഞ്ഞില്ലല്ലൊ,
ആദ്യപാതിക്കും രണ്ടാം പാതിക്കുമിടക്ക്
കയ്യിലെ ആണികള്‍ ഊരിയെറിഞ്ഞ്
മുള്‍ക്കിരീടം തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ച്
അരമറക്കുന്ന ചേലക്കുമുകളില്‍
വെളുത്ത കുപ്പായം വാരിവലിച്ചണിഞ്ഞ്
നാലറകളുള്ള ആ മുറിക്കു പുറകിലേക്ക്
നീ തിടുക്കത്തില്‍ പാഞ്ഞ കാര്യം